Over mij

Als ik één ding weet, dan is het hoe kwetsbaar het voelt
om jezelf écht te laten zien

29 september 2012. 

Met knikkende knieën sta ik achter de coulissen. Aan de andere kant van het gordijn wachten 130 mensen op mijn entree. Ik voel hoe mijn hart bonkt in mijn keel. Mijn man Olav herhaalt het intro van "Voir un ami pleurer" voor de tweede keer op de piano.

In een flits zie ik mezelf weer staan. Als 12-jarig meisje voor die volle zaal. Stralend van vertrouwen en met loepzuivere stem doe ik mijn ding. Totdat midden in het lied mijn stem breekt. Het is een split second, en het stelt niets voor als ik er nu op terug kijk. Maar op dat moment verlamt het me totaal.

Ik weet niet wat er zojuist gebeurd is.

Plotseling ben ik me heel erg bewust van mezelf. Van hoe ik hier sta. Hoe al die ogen op mij gericht zijn. Ik denk aan wat mensen nu van me denken. Ik voel me klein. Ik worstel me door het lied heen en verlaat huilend het podium. Om er daarna nooit meer op te gaan.

23 jaar lang vermijd ik elk optreden. Een enkele keer nog heb ik voor een kleine groep even een liedje gezongen. Maar vraag niet hoe ik eraan toe was als ik dat deed. Als zingen zo kwetsbaar voelt, zo dacht ik, dan maar gewoon het hele ding vermijden. Tot nu.

29 september 2012.

Terwijl de klanken van het intro de zaal voor de vierde keer vullen, realiseer ik me hoe ik als ondernemer moeiteloos voor grote groepen spreek. Omdat ik dan “de coach en trainer” kan zijn. Ik besef dat ik eraan toe ben om ook als ondernemer écht mezelf te zijn. En te laten zien. Om die slag te maken, mag ik nu mijn podiumangst als zangeres overwinnen.

Ik weet inmiddels dat zingen voor publiek níet gaat over beoordeeld worden.

De mensen die gekomen zijn, zijn hier om naar mijn stem te luisteren. Te horen wat ik te delen heb in de prachtige nummers die ik voor dit concert heb uitgezocht. Het publiek is er klaar voor. Al ruim anderhalve minuut.

En ik ben er nu klaar voor om mijn échte stem te laten horen.

Kwetsbaar, met angst en beven en al. Ik zet mijn ene voet voor de andere. Ik voel hoe het spotlicht mijn lijf verwarmt. Ik haal nog eens diep adem, schud het 12-jarige meisje van me af, en zing.

Hoe zou jij je voelen als jij je échte zelf durfde laten zien?

Zonder masker. Puur als jezelf. In al je eigenheid. 

Je kunt zoeken naar wat jou uniek maakt zo lang als je wilt. De bottom line is dat je grootste onderscheidende kracht zit in wie JIJ bent. 

In een volle markt ben JIJ je grootste
onderscheidende vermogen: laat jezelf zien

Met jouw talenten en eigen-aardigheden. Met waar jij in gelooft. Je hebt een verhaal, een stem. En er zijn mensen die dolgraag willen horen wat jij te delen hebt.

Ik geloof dat je als ondernemer gestart bent omdat je voelt dat dit jouw weg is. Omdat je iets te delen hebt waarmee je het verschil kunt maken. Dat je dolgraag met nog meer focus wilt doen waarvoor jij hier bent. 

En dat is mega kwetsbaar en spannend. Want is het wel goed genoeg? Onderscheidend genoeg? Waardevol genoeg? 

Mag ik met je delen hoe ik het zie?

Het is niet jouw taak om te beoordelen of het goed genoeg is wat jij te bieden hebt.

Of dat het waardevol genoeg is ten opzichte van wat anderen doen.

Het maakt niet uit wat anderen doen. Het gaat erom wat JIJ doet.

Het is jouw taak om dat wat jij te geven hebt te delen met de wereld en jouw klanten. Want niemand kan doen wat jij doet, precies op jouw manier.

Er zijn mensen die precies naar jou op zoek zijn. Zorg dat zij jou kunnen vinden!

Ik laat je graag zien hoe jij jezelf kunt laten zien, je droombedrijf neerzet en
met focus en zelfvertrouwen kunt doen waarvoor je hier bent.  

Samen werken aan jouw droombedrijf en zichtbaarheid?

SHARE THE LOVE!