Als jong meisje vroeg ik aan mijn moeder “Waarom zijn we hier?”

Ik kon simpelweg niet bevatten dat we geboren zouden worden en het hier maar zo aangenaam mogelijk moesten maken totdat we dood zouden gaan. Er moest een bedoeling zijn. Maar wat was de bedoeling voor MIJ en mijn leven?
Ik koos voor een studie Personeel & Organisatie. Met mensen werken, dat ging voor mij tenminste ergens over. Maar ik werd “te soft” bevonden voor het HR vak en koos de specialisatie tot loopbaanadviseur. Maar tijdens de colleges voelde ik me moedeloos worden. Ik was zo leergierig en stelde veel vragen. Ik wilde me met alle grote levensvraagstukken in mijn hoofd bezig houden. Ik voelde dat ik in die opleiding niet zou vinden waar ik naar op zoek was.
Op een middag in mijn studentenkamertje in Eindhoven vroeg ik mijn hart: wat wil je écht? Het enige antwoord dat ik kreeg was: “ik wil doen waar ik blij van word.” Een week later belde ik mijn ouders dat ik alles overhoop zou gooien en Frans ging studeren aan de Universiteit Utrecht. Als ik dan geen idee had hoe ik mijn toekomst moest vormgeven, dan maar mijn inspiratie volgen naar wat ik leuk vond en waar ik goed in was.

Tijdens mijn studie bleef alles wat met persoonlijke ontwikkeling te maken had me mateloos boeien.

De universiteit bleek te stoffig en theoretisch voor de praktische en actiegerichte Stier in mij. Ik verveelde me met slechts enkele college-uren in de week. Ik wilde iets dóen! In mijn 4e jaar vond ik daarom een baan als personal assistant in de investeringswereld. Die stap bleek life changing.
Ik leerde ongelooflijk veel over de zakenwereld. Ik ontdekte talenten van mezelf die nooit eerder aangesproken waren: snel schakelen, mogelijkheden zien, abstracte ideeën in een vorm krijgen. Ik bleek over een flinke portie lef en overtuigingskracht te beschikken en stond als 22-jarige mijn mannetje in een wereld die in niets leek op alles wat ik thuis kende of binnen de universiteitsmuren had gezien.

Ik genoot volop van deze totaal nieuwe wereld, terwijl ik nog midden in mijn afstudeerscriptie zat. Ik werkte inmiddels fulltime, had een huis gekocht in mijn uppie en had voor mijn gevoel mijn doctorandus titel totaal niet nodig om mijn weg in het leven te vinden, maar ik wilde mijn studie toch afronden.
Dat bleek teveel.

Een aanrijding jaren eerder en nu de intensieve belasting door werk en studie hadden hun tol geëist van mijn nek en schouders. Op een dag kon ik letterlijk niets meer vanwege de pijn.

Daar zat ik dan: 23 jaar en nog een heel leven voor me. 

Ik voelde diep in me een enorm potentieel. Maar mijn lichaam kon niet de dingen doen die nodig leken om dat eruit te laten komen. Ik verloor mijn baan en omdat mijn klachten te vaag waren om erkend te worden, belandde ik in de bijstand. Ik ging een paar uur freelance werken als taaltrainer, zodat ik voor mijn eigen reïntegratie kon zorgen. Maar omdat “het systeem” dat niet kon verwerken werd mijn bijstand volledig ingetrokken. Ik had geen inkomen meer, een koophuis, geen partner om op terug te vallen en moest maar afwachten of en hoe mijn belastbaarheid zou toenemen.

Hoe heftig in dat moment ook, het was een cruciaal moment.

Ik voelde een enorme kracht in mezelf opkomen: er is een bedoeling met mij en ik weiger aan de zijlijn te gaan staan.
Ik ga mijn eigen boontjes wel doppen.

Dat ik zo werd terug geworpen op mezelf maakte iets glashelder voor me:
Ik mag mijn tijd nemen om te ontdekken hoe alle ervaringen die ik opdoe me laten zien wat mijn weg is.
Ik zou liegen als ik niet eerlijk zou zeggen dat er een redelijk gevecht volgde waarin ik deed wat ik kon om zo “normaal” mogelijk te functioneren. Ik krabbelde wat op en vervolgde mijn loopbaan in banen die fysiek eigenlijk te zwaar waren, maar moest mijn eigen broek ophouden. Ik werkte in recruitment, communicatie, management support en Human Resources. Ik leerde ongelooflijk veel en wist: er komt een dag dat ik heel helder voel wat voor mij de bedoeling is. Alles wat ik hoef te doen is ervoor zorgen dat ik in dat moment het lef en vertrouwen heb om er volmondig JA tegen te zeggen.

Dat moment kwam.

Het was april 2007.

Ik woonde sinds kort samen met mijn lief Olav. Ik liet alle vastgeroeste ideeën los en zocht alternatieve manieren om te kijken naar mijn klachten. Nee zeggen tegen alles wat ik niet meer wilde, bleek enorme ruimte te geven. Ja zeggen tegen wat ik voelde dat ik werkelijk te doen had, was de eerste stap naar in balans komen.

Het was ineens zo helder wat me te doen stond dat ik kon nauwelijks kon geloven dat ik het nu pas zag.

De grootste vraag in mijn leven was het vinden van mijn weg.
Nu zag ik dat het precies dat was waar ik anderen mee kon helpen.

Ik startte mijn bedrijf als loopbaancoach, kreeg met Olav twee prachtige kinderen en bloeide met de dag op. Vandaag de dag werk ik voluit, bewaak ik mijn grenzen, geniet ik van het werk dat ik mag doen. Ik heb het gevoel dat ik op mijn plek ben.

Te weten dat ik een punt in mijn leven heb gehad waarop ik alles verloren ben, maakt dat ik weet dat ik niets te verliezen heb. Zelfs toen, zonder werk en zonder plan, voelde ik ten diepste dat ik als mens oké was. Dat heeft zo’n diep vertrouwen in me gevoed dat ik nu grote stappen durf te zetten in mijn leven en werk.

Ik heb trainingen mogen geven op de 2 meest voorname business schools in Nederland, Tias en Nyenrode. Ik schrijf als vaste columnist voor NRC, ik heb als expert bijgedragen aan artikelen voor Financieel Dagblad, Intermediair, Flair, Viva, en meer.

Ik mag me gelukkig prijzen met twee prachtige succesvolle bedrijven. Voor mijn loopbaancoachingbureau werkt een geweldig team van loopbaancoaches. Zelf doe ik al jaren geen loopbaancoaching meer en werk ik elke dag met ondernemers die een sterke missie voelen en voluit ja willen zeggen tegen hun dromen en hun droombedrijf.

Maar bovenal voel ik elke dag dat dit werk zó past bij waar ik in geloof: we zijn niet zomaar hier.

Je bent hier om met jouw talenten het verschil te maken. Je taak is je missie vorm te geven op een manier die jou in staat stelt het beste van jezelf te geven en waarin je in je element bent.

En dat is wat ik jou wil geven.

Door je te begeleiden jouw droombedrijf neer te zetten en te laten groeien. In een combinatie van strategisch ondernemen én daarbij een diepe verbinding houden met jezelf en je intuïtie.  In het vertrouwen dat er een bedoeling is met jou, jouw talenten en jouw leven.

Je bent niet zomaar hier.
Dat weet jij ook.

Ik deel dolgraag mijn kennis en ervaring die je helpen jouw dromen concreet te maken in een bedrijf dat je in staat stelt het beste van jezelf te geven. Ondernemen vanuit je hart, met beide voeten stevig op de grond.

Copyright © 2017 | Marloes Halmans